Η ζωή στα Πλάγια


Κοινωνικές συνθήκες

   Τα διαθέσιμα στοιχεία για την εγκατάσταση πληθυσμών στο  χωριό έχουν ως αφετηρία τις αρχές του 19ου αιώνα.  

   Από πηγή του διαδικτύου, σύμφωνα με την Μαρία Γ. Παπαγεωργίου, εικάζεται πως κατά την τουρκοκρατία στη περιοχή μεταφέρθηκαν κι έζησαν πληθυσμοί Κονιάρων (Κονιαλίδων) από το Ικόνιο. Αυτοί κατοικούσαν στην ίδια θέση που βρίσκονται τα χωριά Πλάγια, Φανός, Χαμηλό. Ίσως να παρέμειναν στην περιοχή και λόγω του μεταλλευτικού πλούτου του υπεδάφους που διαπιστώθηκε από την αρχαιότητα στις περιοχές γύρω από το ρέμα Κοτζά Ντερέ που είχαν βρεθεί κατά καιρούς σιδηρούχα ορυκτά: αιματήτης, μαγνητίτης, λειμωνίτης κλπ.

   Στην ιστοσελίδα του χωριού Φανός αναφέρεται ότι: Μετά την ίδρυση της Φιλικής Εταιρίας το 1814 η επανάσταση πια, έγινε πανελλήνια υπόθεση.
Η Τουρκία επειδή φοβήθηκε μήπως επεκταθεί η ελληνική επανάσταση, ξεσήκωσε πολλούς Τούρκους Κονιάρους (προφανώς καταγόμενους από το Ικόνιο της Μ.Ασίας) και τους μετέφερε στην κεντρική Μακεδονία. Πράγμα πού όχι μόνο διαφαίνεται από το σύνολο των αμιγών χωριών που υπήρχαν στον καζά Αβρέτ Χισσάρ (περιοχή Κιλκίς) που υπερτερούσαν των χριστιανών, αλλά και στα χωριά δυτικά του Αξιού Μαγιαντάν (Φανό), Καρασινάν (Πλαγιά), Αλτσάκ (Χαμηλό) και Γκόρνιτσετ (Γιουγκοσλαβίας), που σχηματίστηκαν από αμιγή μουσουλμανικό πληθυσμό.

   Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Αξιουπόλεως, παλιότερα που η φαρμακευτική δεν ήταν τόσο ανεπτυγμένη, οι γιατροί πρότειναν σε ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα, διαμονή στο χωριό λόγω της ξηρότητας και γενικότερα της καταλληλότητας του κλίματος για τέτοιου είδους παθήσεις. Φημισμένη ήταν επίσης η βρύση Χαμίτ Σογιού που κατά την παράδοση έπινε νερό ο σουλτάνος Χαμίτ Β΄ όταν επισκεπτόταν τη Θεσσαλονίκη.
Στα Πλάγια κατοικούσαν Τούρκοι (400 μουσουλμανικές οικογένειες, σύμφωνα με την ιστοσελίδα http://www.lithoksou.net)
μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924. Το παλιό όνομα των Πλαγίων, Καράσιναν, ίσως να πήρε αυτή την ονομασία προς τιμή του μεγάλου Τούρκου ζωγράφου Καράσιναν που γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί.

   Τα χρόνια από την εγκατάσταση των χωριανών στα Πλάγια μέχρι και τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά αποτέλεσαν μια εποχή φτώχειας αλλά παράλληλα κι ανασυγκρότησης της τοπικής κοινωνίας που προσπαθούσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να πορευτεί ανάλογα με τις περιστάσεις που δημιουργούνταν στην ελληνική επικράτεια.

   Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού, με πενιχρά μέσα, ασχολήθηκαν με τη γεωργία, την παρασκευή κάρβουνου, το εμπόριο καυσόξυλων και την κτηνοτροφία. Λεπτομέρειες για την παρασκευή κάρβουνου υπάρχουν στην ιστοσελίδα:

   Στις αλύτρωτες πατρίδες τους οι Πλαγιώτες είχαν φυτεμένους μπαχτσέδες με λαχανικά, είχαν αμπέλια και καλλιεργούσαν στα χωράφια δημητριακά, αυτές τις συνήθειες συνέχισαν και με την εγκατάστασή τους στο νέο χωριό. Στα Πλάγια, στις ορεινές πλαγιές, υπήρχαν πολλά αμπέλια τα οποία είχαν εγκαταλείψει οι Τούρκοι κάτοικοι του χωριού κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922. Με τα χρόνια οι κάτοικοι των Πλαγίων κατάλαβαν ότι ο τόπος τους ήταν κατάλληλος για αμπελοκαλλιέργεια και επιδόθηκαν στη συστηματική καλλιέργεια αμπελιών ευγενικών ποικιλιών Syrah, merlot, cabernet. Με την καλλιέργεια αυτή εμφανίστηκαν τα πρώτα κρασιά υψηλής ποιότητας για να επαληθεύσουν το παλιό τοπικό άσμα «τσίπουρο από το Μαγιαντάγ» (Φανός) και κρασιά από την Πλαγιά».

   Κατά τη δραματική δεκαετία 1940 – 1950 το χωριό είχε υποστεί τις αιματηρές συνέπειες του πολέμου. Στο Αλβανικό μέτωπο σκοτώθηκαν δύο Πλαγιώτες.  
Από τον Απρίλιο του 1941 η επαρχία Παιονίας υπάγεται στις γερμανικές αρχές κατοχής. Η πείνα του 1941, που προέκυψε από τον βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό της κατεχόμενης Ελλάδας, δεν άφησε νεκρούς στα Πλάγια που, παρά τη μεγάλη φτώχεια των κατοίκων, συντηρούνταν λόγω γεωργικής αυτάρκειας.


Οι αντίξοες συνθήκες της εποχής οδηγούσαν σε επικίνδυνες περιστάσεις την καθημερινότητα με περιστατικά όπως:
α) Οι γερμανικές αρχές κατοχής σε καθημερινή βάση, καθόριζαν εκ περιτροπής από τον ανδρικό πληθυσμό των Πλαγίων, ομάδες χωρικών τις οποίες εξόπλιζαν και τις διέθεταν κάθε νύχτα για φύλαξη δύο φυλακίων στον κάμπο, για την αποτροπή σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης. Το πρώτο φυλάκιο, το υπ’ αριθμ. 70, βρισκόταν στην περιοχή που εκβάλλει το ρέμα της Αγία-Παρασκευής στον Αξιό ποταμό και κάλυπτε τη γέφυρα της σιδηροδρομικής γραμμής από την οποία διέρχονταν οι αμαξοστοιχίες από Θεσσαλονίκη για Ειδομένη κι αντίστροφα. Κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, στο ύψος της στάσης Δογάνη, βρισκόταν και το δεύτερο φυλάκιο υπ’ αριθμ, 64 (;) που κάλυπτε άλλη γέφυρα ρέματος.
β) Συγχωριανοί οδηγήθηκαν από τις γερμανικές αρχές υπόδικοι στις φυλακές Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, επειδή είχαν παραχωρήσει τα υποζύγιά τους στους αντάρτες και στη συνέχεια αυτά βρέθηκαν εγκαταλελειμμένα στην ύπαιθρο.
γ) Ένοπλες συμπλοκές συνέβαιναν όπως εκείνη της 9/9/1942 στα σύνορα με τη Γευγελή μεταξύ Ελλήνων χωροφυλάκων του Τμήματος Χωροφυλακής Ειδομένης και Βουλγάρων λαθρεμπόρων στρατιωτών που επιδίωκαν την παράνομη είσοδο στην Ελλάδα.
δ) Το 1944 οι αντάρτες σκότωσαν στην περιοχή του γηπέδου των Πλαγίων έναν Γερμανό στρατιώτη και το άλογό του. Για κάποιο διάστημα οι Γερμανοί χτυπούσαν, για αντίποινα, από την περιοχή της Ειδομένης, τον ορεινό όγκο του "412" με πυροβόλο προκαλώντας υλικές ζημιές και στα σπίτια του χωριού χωρίς να υπάρξουν θύματα.
ε) Τον Ιανουάριο του 1944, βουλγάρικος στρατός κατοχής πέρασε από την περιοχή, κατέστρεψε σχολεία και σπίτια και σκότωσε κατοίκους σε κάθε χωριό που συνάντησε, με κυριότερους στόχους τους παλιούς Μακεδονομάχους και το προσφυγικό στοιχείο της Μακεδονίας. Στρατιώτες του βουλγάρικου στρατού στη διαδρομή για το χωριό σκότωσαν έναν Πλαγιώτη που τον συνάντησαν στην περιοχή Μπαρακλή, κοντά στον μύλο. Όταν ήρθαν στο χωριό έκαψαν αρκετά σπίτια και το σχολείο.
στ) Οικογένειες που έμειναν άστεγες από τις βουλγάρικες θηριωδίες του 1944, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς σε χωριά που βρίσκονταν συγγενείς τους (Νέα Μηχανιώνα, Διονυσίου, 12 Απόστολοι κλπ). Όσοι άστεγοι δεν εγκατέλειψαν το χωριό κατασκήνωσαν πρόχειρα στην περιοχή της «κρυόβρυσης» και στην περιοχή των αμπελιών προς το ρέμα της «Αγίας Παρασκευής».

   Το 1942 ιδρύθηκαν ένοπλες ανταρτικές ομάδες που συνεργάστηκαν μεταξύ τους μέχρι τα μέσα του 1943 και συντονίστηκαν από τους συμμάχους εναντίον των κατακτητών. Ο πληθυσμός του χωριού κατά το 1942 και 1943 τροφοδοτούσε κρυφά τις αντάρτικες ομάδες με τρόφιμα και ζώα για τη μεταφορά οπλισμού στο βουνό, παρά τις απειλές των κατοχικών αρχών που είχαν ως έδρα την Ειδομένη.
Προς το τέλος του 1943 κι ιδιαίτερα το 1944, οι μεγάλες δυνάμεις (Μ. Βρετανία και πρώην Ε.Σ.Σ.Δ.) οδήγησαν τις ελληνικές ένοπλες ανταρτικές ομάδες σε μεταξύ τους ρήξη,  επιδιώκοντας με την απελευθέρωση να ενταχθεί η χώρα στον έλεγχο ενός απ’ τα δύο παγκόσμια μπλοκ της εποχής, το Δυτικό ή το Ανατολικό. Ο αγώνας των αντάρτικων οργανώσεων πολιτικοποιήθηκε ξεκάθαρα κι άρχισε η πρώτη φάση του εμφυλίου πολέμου μεταξύ των αριστερών ένοπλων ομάδων των Ε.Α.Μ - Ε.Λ.Α.Σ. - Ε.Π.Ο.Ν. - Ο.Π.Λ.Α και των κεντροδεξιών των ομάδων Ε.Δ.Ε.Σ - Π.Α.Ο. - Ε.Κ.Κ.Α. - "Χ" κλπ. 

Τρεις Πλαγιώτες συνολικά σκοτώθηκαν ενταγμένοι στις ανταρτικές ομάδες του Ε.Λ.Α.Σ. στη διάρκεια της Κατοχής και στον μετέπειτα "Δημοκρατικό Στρατό" της Αριστεράς κατά τον εμφύλιο πόλεμο ή αλλιώς συμμοριτοπόλεμο. 
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1944 - 1949) πέντε Πλαγιώτες (μεταξύ αυτών κι ο Γραμματέας της Κοινότητας) απήχθησαν από τα σπίτια τους από αντάρτες της Αριστεράς κι εκτελέστηκαν έξω από το χωριό, στην περιοχή "κόκκινη χαράδρα", ενώ δύο Πλαγιώτες (ο πρόεδρος κι ο αγροφύλακας του χωριού) δολοφονήθηκαν από τους αντάρτες στο δρόμο για την Αξιούπολη.  
Δύο Πλαγιώτες δολοφονήθηκαν στην Αξιούπολη από επίθεση αντικομουνιστικών ομάδων κι άλλοι δύο Πλαγιώτες σκοτώθηκαν στο Κιλκίς πολεμώντας στο πλευρό των ένοπλων αντικομουνιστών στη μάχη κατά των ανταρτών της Αριστεράς το Νοέμβριο του 1944.

  Από το 1949 σταματούν οι εχθροπραξίες κι η κατεστραμμένη χώρα εντάχθηκε  στο Δυτικό μπλοκ. Επτά Πλαγιώτες, απ’ όσους συμμετείχαν στις ανταρτικές δυνάμεις της Αριστεράς, υποχωρώντας βρέθηκαν πρόσφυγες στις χώρες του Ανατολικού μπλοκ όπου παρέμειναν εκεί για ασφάλεια, μέχρι τη δεκαετία του ’80 που ολοκληρώθηκε ο επαναπατρισμός όσων επιθυμούσαν. 




Πλαγιώτης στον κάμπο (Σεπτέμβριος του '53)



   Μετά τον πόλεμο ξεκίνησε η ανασυγκρότηση, πάντα μέσα στα πλαίσια της επαρχιώτικης φτώχειας. Οι κάτοικοι καταπιάνονται με την γεωργία (αμπελουργία, σιτηρά, μεταξουργία, καπνοκαλλιέργεια) ενώ οι γυναίκες του χωριού ύφαιναν χαλιά σε αργαλειούς που είχαν εγκαταστήσει στα σπίτια τους. Η υφαντουργία, που έσβησε σταδιακά από την περιοχή στα μέσα της δεκαετίας του ’70, υπήρχε ως παράδοση στο χωριό Φανός από τον καιρό της εγκατάστασης των προσφύγων στο χωριό και διαδόθηκε σταδιακά στα Πλάγια μεταπολεμικά.

   Οι ανέσεις που εξασφάλιζαν οι μεγάλες πόλεις βρίσκονται ακόμη μακριά απ' το χωριό, για παράδειγμα η ψυχαγωγία: μετεμφυλιακά, έρχονταν κατά καιρούς στο χωριό στρατιωτικό συνεργείο παραστάσεων θεάτρου σκιών κι έστηνε δωρεάν παραστάσεις Καραγκιόζη είτε στην πλατεία,  στον τοίχο της εκκλησίας, είτε στον τοίχο του παλιού σχολείου (στο χώρο του σημερινού γραφείου της κοινότητας). 
Για την ολοκλήρωση της ανασυγκρότησης του χωριού χρειάστηκε να περάσουν τριάντα χρόνια μετά τον πόλεμο, με αποκορύφωμα προόδου τη δεκαετία του '70, την εποχή που ασφαλτοστρώθηκε ο κεντρικός δρόμος και το χωριό απόκτησε ρεύμα και νερό.  
   Με την μεταπολίτευση ξεκίνησε μια νέα  κοινοβουλευτική περίοδος της κομματοκρατίας, του αναίμακτου διχασμού, που επηρέασε και την μικρή κοινωνία του χωριού.  Η πόλωση για τα κομματικά συμφέροντα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις μεταξύ των οικογενειών του χωριού, σε σημείο που να διαχωρίζονται με κομματικά κριτήρια ακόμα και τα καφενεία.



[Δείτε φωτογραφία από την πλατεία του χωριού την δεκαετία του 1980, στην ιστοσελίδα http://odeusiskilkis.gr/site/post/plagia_geitonia_tou_choriou_dekaetia_tou_1980 ]



   Σήμερα στο χωριό ζουν μόνιμα περίπου 257 κάτοικοι οι οποίοι αποτελούν τα 109 νοικοκυριά του χωριού (απογραφή 2001) και λειτουργεί 2θέσιο δημοτικό σχολείο και κοινοτικό κατάστημα. Οι κυριότεροι λόγοι της πληθυσμιακής αποδυνάμωσης του χωριού είναι η μετανάστευση στο εξωτερικό (Γερμανία κλπ) τις δεκαετίες 1960 – 1970 και το ρεύμα της αστυφιλίας των δεκαετιών 1980 – 1990 όπου δεκάδες νέοι μετακινούνται στη Θεσσαλονίκη κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως στις κοντινές κωμοπόλεις του νομού Κιλκίς (Αξιούπολη, Πολύκαστρο, Γουμένισσα) για βιοποριστικούς λόγους.




Νεολαία των Πλαγίων τη δεκαετία του '50 στο καφενείο του Αλμπάνη


  
   Μεταπολεμικά οι Πλαγιώτες ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία αμνοεριφίων κι αγελάδων, με την καπνοκαλλιέργεια, με την καλλιέργεια δημητριακών και την μεταξοκαλλιέργεια. Τελευταία δοκιμάζεται από αρκετούς γεωργούς κι η καλλιέργεια ηλιόσπορων. Η ταβέρνα, τα δύο παντοπωλεία, τα δύο καφενεία και το συνεργείο αγροτικών οχημάτων αποτελούν τη μικρή εμπορική δραστηριότητα των κατοίκων του χωριού.

   Σήμερα το χωριό παράγει εκλεκτό κόκκινο κρασί, άριστο τσίπουρο και γράπα. Το φτωχό αργιλώδες υπέδαφος, η ξηρότητα της ατμόσφαιρας και το μόνιμο αεράκι συνθέτουν την ιδανική συνταγή για την εξαιρετική ποιότητα τους.




Σχολική επιτροπή Πλαγίων τη δεκαετία του '60


   Την δεκαετία του 1980 ξεκινά στο χωριό η ανοικοδόμηση από συγχωριανούς που επιστρέφουν στο χωριό από το εξωτερικό και τη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα αυξάνεται και η κατοχή ΙΧ αυτοκινήτων.
Λόγω της υποχρεωτικής εννεαετούς φοίτησης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση οι μαθητές μεταβαίνουν καθημερινά με τη συγκοινωνία του ΚΤΕΛ στο Γυμνάσιο της Αξιούπολης. Με τη βελτίωση των συνθηκών συγκοινωνίας (ΙΧ και ΚΤΕΛ) κάποιοι νέοι του χωριού αρχίζουν να βρίσκουν περιστασιακή εργασία στην Αξιούπολη, σε βιοτεχνίες και στη νυχτερινή διασκέδαση.
Η πολιτική κατάσταση (κομματοκρατία, ψηφοθηρικά ρουσφέτια κλπ) ευνόησε τον διορισμό στο δημόσιο αρκετών νέων της περιοχής –πράγμα αδύνατο μέχρι τότε για λόγους απόστασης των κατοίκων από τα κέντρα εξουσίας-  όμως παράλληλα επιδείνωσε το πρόβλημα της αστυφιλίας.  

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το χωριό και ολόκληρη η περιοχή αποτελεί κομμάτι της παραμεθόριας διαδρομής που χρησιμοποιούν χιλιάδες λαθρομετανάστες που εισρέουν μέσω της FYROM στην Ελλάδα από τις πρώην κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 άρχισαν να διαμένουν μόνιμα στο χωριό υπήκοοι της Αλβανίας, της FYROM και της Βουλγαρίας και να αποτελούν εργατικό δυναμικό στην γεωργία, την κτηνοτροφία και την οικοδομή.

Λόγω της οικονομικής ευημερίας της δεκαετίας του 2000 η ανοικοδόμηση εξαπλώνεται κι έρχονται πλέον να κατοικίσουν στο χωριό κι άσχετοι με την περιοχή συμπατριώτες μας. Το ρεύμα της ανοικοδόμησης σταμάτησε απότομα λόγω της οικονομικής κρίσης του 2009.

Το καθιερωμένο -από 10ετίες- παζάρι της Αξιούπολης, που γίνεται κάθε Τετάρτη, εξακολουθεί να αποτελεί κοινωνικό και οικονομικό πόλο έλξης για την περιοχή. Παράλληλα όμως με το παζάρι της Αξιούπολης, οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν κατά τη δεκαετία του 2000 να επισκέπτονται συχνότατα τη γειτονική κωμόπολη της FYROM Γευγελή για αγορά ειδών πρώτης ανάγκης, για παροχή ιατρικών υπηρεσιών αλλά και ψυχαγωγίας στα καζίνο. Η οικονομική αιμορραγία του τόπου προς τα καζίνο της  Γευγελή δεν σταμάτησε ούτε εν μέσω οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 2010.   

Παρά την αύξηση της εγκληματικότητας στην περιοχή κατά τη δεκαετία του 2010 (κλοπές αυτοκινήτων και αγροτικών σύνεργων συγχωριανών, διαρρήξεις σπιτιών, εξαπατήσεις υπερηλίκων από επιτήδειους) γίνεται συγχώνευση των αστυνομικών τμημάτων, καταργείται το ΑΤ. Ειδομένης κι η αστυνόμευση της περιοχής γίνεται από το ΑΤ. Αξιούπολης.

Το 2015 λόγω των συνθηκών που επικρατούν στην Ασία, (πόλεμος στη Συρία, εξάπλωση των Τζιχαντιστών κλπ) χιλιάδες προσφύγων ασιατικών χωρών εισρέουν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά, μεταφέρονται στην ηπειρωτική χώρα και μέσω της περιοχής της Ειδομένης και των γύρω χωριών προωθούνται προς τη FYROM για να μεταβούν στην κεντρική Ευρώπη.

Σχετική ανάρτηση: ΠΑΙΟΝΙΑ - Διαχρονικό πέρασμα προσφύγων












Τα Πλάγια που έσβησαν...



Υποδομές


   Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, απέναντι από το παλιό κτήριο του σχολείου που είχε καταστραφεί από του Βούλγαρους το 1944,  θεμελιώνεται και χτίζεται το νέο σχολείο του χωριού όπου υφίσταται μέχρι σήμερα.



Το σχολείο των Πλαγίων


   Ο κεντρικός δρόμος Ειδομένης - Αξιουπόλεως που ασφαλτοστρώθηκε κατά τη διάρκεια των ετών 1968 – 1969 διασχίζει το χωριό Φανός. Αρχικά, πριν από τις αρχές του αιώνα -με τη μορφή καρόδρομου- ο κεντρικός δρόμος παρέκαμπτε μέσα από τα Πλάγια (παραλείποντας το χωριό Φανός) διέσχιζε το αγίασμα της Αγίας Παρασκευής, διέσχιζε το εγκαταλειμμένο από τους κατοίκους του (κατά τις εχθροπραξίες στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου) χωριό Δρέβενο και συνέχιζε, όπως και σήμερα, διασχίζοντας το Μεγάλο Ρέμα (Κοτζά Ντερέ).


Πλαγιώτες που κατατάσσονται στρατιώτες
(Ιανουάριος του '58)
   
  
   Μεταπολεμικά διαμορφώνεται ο χώρος του γηπέδου ποδοσφαίρου ανατολικά του χωριού, στην τοποθεσία που βρίσκονταν το παλιό μουσουλμανικό νεκροταφείο.

   Επίσης μεταπολεμικά διαμορφώνεται κι ο χώρος της πλατείας του χωριού, που είναι μια αλάνα υπερυψωμένη σε σχέση με την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, στο χώρο της γίνονται όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του χωριού ενώ γύρω της λειτουργούν τα εμπορικά καταστήματα του χωριού (καφενεία και παντοπωλεία).

   Το 1970, σε χώρο παρακείμενο του γηπέδου, στην περιοχή της δενδροφυτείας, στα όρια του χωριού, χτίζεται νηπιαγωγείο για τα παιδιά του χωριού και των γύρω περιοχών το οποίο λειτούργησε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90.



Η περιοχή γηπέδου, η "βόλτα", η δενδροφυτεία
και το παλιό νηπιαγωγείο στα Πλάγια
  
  Κατά τα μέσα της δεκαετίας του ’80 μεταστεγάζεται το κατάστημα της Κοινότητας, από την περιοχή της εκκλησίας όπου στεγάζονταν προπολεμικά, και χτίζεται στην περιοχή του σχολείου, στο χώρο του παλιού σχολείου του χωριού.


Το κοινοτικό κατάστημα των Πλαγίων


 
    Το έτος 2007 κατασκευάστηκε στη διαδρομή Πλαγίων – Ειδομένης, η γέφυρα του Αξιού που ενώνει με οδικό άξονα την εθνική οδό Θεσσαλονίκης Ευζώνων με τα χωριά της περιοχής που υπάρχουν δυτικά του Αξιού ποταμού.




Πλαγιώτες και κοντοχωριανοί εργάτες στη σιδηροδρομική γραμμή
(Δεκαετία του '50)

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ειδομένης


 

«Πλαγιώτικο» λεξιλόγιο


   Στην καθημερινότητά τους οι Πλαγιώτες, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες γενιές τους, χρησιμοποιούσαν λεξιλόγιο, που οι νεότεροι και πιο αποκομμένοι απ’ το χωριό, το χαρακτηρίζουν «Πλαγιώτικο». Τα «Πλαγιώτικα» δεν ήταν άλλα από τα θρακιώτικα και τα μικρασιάτικα που τα μιλούσαν αιώνες πριν οι πρόγονοι στις αλύτρωτες πατρίδες. Έτσι μεταφέρθηκαν στου σύγχρονους τα «πλαγιώτικα» μέσα στα χρόνια κι ακούγονται ακόμα και μεταξύ νεώτερων λέξεις όπως: «Αχμάκης» που σημαίνει ανόητος, «Βίτσα» που σημαίνει βέργα, «Γανιάζω» που σημαίνει αγανακτώ, «Κατσιρντίζω» που σημαίνει τα χάνω, «Καλπαζάνης» που σημαίνει τεμπέλης, «Μισκίνης» που σημαίνει βρώμικος, «Μπατάκι» που σημαίνει κατακάθι, «Πίτσκο» που σημαίνει νόθο, μπάσταρδο, «Παρτάλης» που σημαίνει κουρελιάρης, «Σασκίνης» που σημαίνει γελοίος, «Σαψάλης» που σημαίνει όχι σταθερός στο βάδισμα και στα λόγια, «Χουσμετεύω» που σημαίνει υπηρετώ κι άλλες πολλές λέξεις που υπάρχουν αναρτημένες αλφαβητικά, σε μορφή γλωσσάριου στην ιστοσελίδα της Θρακικής Εστίας Βέροιας εδώ κι εδώ.




Πλαγιώτες τη δεκαετία του '60


Χρήσιμες πληροφορίες για τα Πλάγια   

Το κοινοτικό διαμέρισμα Πλαγίων, διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στη Νομαρχιακή ενότητα Κιλκίς, στο Δήμο Παιονίας - Δημοτικό διαμέρισμα Αξιουπόλεως κι αστυνομεύεται από το Αστυνομικό Τμήμα Αξιουπόλεως.
Τα Πλάγια απέχουν οδικώς 1 ώρα περίπου από τη Θεσσαλονίκη, και 20 λεπτά περίπου από την κωμόπολη Αξιούπολη. Πρόσβαση στο χωριό υπάρχει μέσω 3 διαδρομών:

α) Από Θεσσαλονίκη, απόσταση 78 χιλιομέτρων, μέσω της Εθνικής Οδού Θεσ/νίκης - Ευζώνων, όπου λίγο πριν το τελωνείο Ευζώνων υπάρχει πινακίδα: προς "ΕΙΔΟΜΕΝΗ" που κατευθύνει τους οδηγούς αριστερά, στο νέο δρόμο, όπου μετά τη γέφυρα του Αξιού ποταμού, πινακίδα: προς "ΠΛΑΓΙΑ" κατευθύνει αριστερά  από την παλιά Επαρχιακή οδό Ειδομένης - Πλαγίων.

β) Από Θεσσαλονίκη, απόσταση 88 χιλιομέτρων, μέσω της Εθνικής Οδού Θεσ/νικης - Ευζώνων, όπου στο ύψος των παλιών διοδίων υπάρχει πινακίδα: προς "ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ" που κατευθύνει τους οδηγούς δεξιά, στην παλιά Επαρχιακή Οδό απ' όπου για να φτάσουν στα Πλάγια διέρχονται από τις κωμοπόλεις Πολύκαστρο, Αξιούπολη και από το χωριό Φανός.   

γ) Από την κωμόπολη του Νομού Πέλλης, Αριδαία, απόσταση 65 χιλιομέτρων, διασχίζοντας το όρος Πάικο, μέσω των χωριών Βορεινό, Νεοχώρι, Θηριόπετρα, Νότια, Περίκλεια, Αρχάγγελος, Σκρά, Φανός.


Για διαμονή υπάρχουν ξενοδοχεία στις παρακάτω περιοχές:

α) στην περιοχή Κοτζά Ντερέ, στον επαρχιακό δρόμο Αξιουπόλεως – Πλαγίων, δίπλα στη γέφυρα του ομώνυμου ρέματος, περίπου 10 λεπτά από τα Πλάγια,

β) στην κωμόπολη Πολύκαστρο, 25 περίπου λεπτά από τα Πλάγια,

γ) στην κωμόπολη Γουμένισσα, 30 περίπου λεπτά από τα Πλάγια,

δ) στο χωριό Εύζωνοι, 20 περίπου λεπτά από τα Πλάγια,

ε) ενοικιαζόμενα δωμάτια στο χωριό Σκρά, 30 περίπου λεπτά από τα Πλάγια.


   Στο χωριό λειτουργούν: ψησταριά, παντοπωλείο και καφενεία, όπου κατά την κυνηγετική περίοδο γίνονται στέκια συνάντησης και φιλοξενίας των κυνηγών.
Τοπικά προϊόντα (κρασί, τσίπουρο, γράπα κλπ) διατίθενται στους ενδιαφερόμενους επισκέπτες από τους ίδιους τους παραγωγούς του χωριού.
Από το 2009, στους χρήστες internet του χωριού, παρέχεται η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης από το δίκτυο axioupoli.hotspot.

Το γεωγραφικό στίγμα του χωριού είναι: 41.0763889ο, 22.4891667ο


 Τοπικές εκδηλώσεις

  Στις 26 Ιουλίου γιορτάζει το χωριό σε μεγαλόπρεπο πανηγύρι την πολιούχο Αγία Παρασκευή.
Κάθε χρόνο, κατά το μήνα Σεπτέμβριο, ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού διοργανώνει "Γιορτή Κρασιού".



Χρήσιμα τηλέφωνα

Νομαρχιακό Γενικό Νοσοκομείο Κιλκίς - Γραμματεία:
23410 38400
IKA Αξιουπόλεως: 23430 31231
ΙΚΑ Πολυκάστρου: 23430 23003
Δήμος Παιονίας: 23433 50101
Δασαρχείο Γουμένισσας: 23430 42002, 41207
Αστυνομικό Τμήμα Αξιούπολης: 23430 31444
Αστυνομικό Τμήμα Ειδομένης: 23430 91163
Αστυνομικό Τμήμα Πολυκάστρου: 23430 23333
Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Ειδομένης Διοικητής: 23430
91288
ΚΕΠ Αξιούπολης: 23430 20676, 23430 20677
ΚΕΠ Πολυκάστρου: 23433 50820
Σταθμαρχείο ΚΤΕΛ Αξιούπολης: 23430 31313
Σταθμαρχείο ΚΤΕΛ Πολυκάστρου: 23430 22315
Ταξί Αξιούπολης: 23430 31242
Ταξί Πολυκάστρου: 23430 22380
Ειδομένη, Σιδηροδρομικός Σταθμός: 23430 91111
Τελωνείο Ειδομενης: 23430 91000
ΕΛΤΑ Ειδομένης: 23430 91030
Γενικά Αρχεία του Κράτους / Αρχεία Νομού Κιλκίς: 23410

29895




Κοινοτικό γραφείο Πλαγίων 
Πλαγιώτες κατά τις εκδηλώσεις της "28ης Οκτωβρίου" το έτος 1972





Στοιχεία απογραφής του έτους 2001 από την Ε.Σ.Υ.Ε. σχετικά με τα Πλάγια

 
Απογραφή πληθυσμού Πλαγίων

Έτος απογραφής   Πληθυσμός
1928                      684
1940                      749
1951                      734
1961                      618
1971                      422
1981                      334
1991                      327
2001                      257
2011                      224





Τα στοιχεία ελήφθησαν από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος και βρίσκονται ελεύθερα διαθέσιμα στο διαδίκτυο στη δ/νση:



Συνολική επιφάνεια των Πλαγίων το έτος 2001:  13.650 στρέμματα
Υψόμετρο: 280 μέτρα
Πυκνότητα πληθυσμού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο: 22,27 κάτοικοι/Km2


Απογραφή οικονομικά ενεργού πληθυσμού το έτος 2001

Σύνολο ενεργού πληθυσμού: 108 κάτοικοι
Απασχολούμενοι: 106 κάτοικοι
Άνεργοι συνολικά: 2 κάτοικοι
Άνεργοι νέοι: 2 κάτοικοι
Οικονομικώς μη ενεργοί: 189 κάτοικοι




Απογραφή Γεωργίας ετών 1999 – 2000

Εκμεταλλεύσεις και εκτάσεις αυτών κατά είδος καλλιέργειας.
Χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση: 3.309,7 στρέμματα

Είδος 
Ετήσιες καλλιέργειες:
Δενδρώδεις    -//-  :
Αμπέλια:
Μόνιμα λιβάδια και βο-σκότοποι:
Αγραναπαύσεις:
Οικογενειακοί λαχανόκη-ποι:
Φυτώρια καρποφόρων δέντρων και άλλες πολύ-ετείς φυτείες:
Αριθμός εκμεταλλευτών
37
2
38

0
0

36


0
Έκταση σε στρέμματα
3003,7
13
284,5

0
0

8,5


0





Απογραφή Κτηνοτροφίας ετών 1999 – 2000

Είδος       

Βοοειδή σύνολο:  
Βοοειδή θηλυκά:
Προβατοειδή:     
Αίγες:    
Χοίροι:    
Ιπποειδή:   
Κουνέλια:    
Πουλερικά:    
Κυψέλ.μελισ.:  

                   
Αριθμός εκμεταλλευτών
8                   
7
8
7
3
3
4
38
0
Κεφαλές ζώων

210
100
704
705
62
3
46
1110
0
Αποτελέσματα εκλογικού τμήματος Πλαγίων

(Εθνικές εκλογές: Ιούνιος 2012 έως Σεπτέμβριος 2015)

Για τις εκλογές αυτές παρείχε το Υπουργείο Εσωτερικών αναλυτική πληροφόρηση σε επίπεδο εκλογικού τμήματος. Για τις Εθνικές εκλογές Μαΐου 2012, για τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές και για τις Ευρωεκλογές 2014 υπήρχε πληροφόρηση αποτελεσμάτων σε επίπεδο Δήμου.

ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Ιουνίου 2012
Νέα Δημοκρατία: 85
ΣΥΡΙΖΑ: 48
ΠΑΣΟΚ: 45
Χρυσή Αυγή: 15
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 11
ΔΗΜ.ΑΡ.: 9
ΚΚΕ: 3
Κίνημα Δεν Πληρώνω: 2
Ένωση Κεντρώων: 2
ΛΑ.Ο.Σ.: 1
Δημιουργία Ξανά: 1
ΑΚΥΡΑ:1


ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Ιανουαρίου 2015
ΣΥΡΙΖΑ: 81
Νέα Δημοκρατία: 69
ΠΑΣΟΚ: 16
Το Ποτάμι: 16
Χρυσή Αυγή: 13
ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.: 6
Ένωση Κεντρώων: 6
ΛΑ.Ο.Σ.: 5
ΚΚΕ: 5
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 4
Πράσινοι: 3
Τελεία: 2
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1
Άκυρα: 5
Λευκά: 1

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Ιουλίου 2015
ΝΑΙ: 96
ΟΧΙ: 118
Άκυρα: 2
Λευκά: 0

ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Σεπτεμβρίου 2015
ΣΥΡΙΖΑ: 69
Νέα Δημοκρατία: 60
Δημοκρατική Συμπαράταξη: 17
Χρυσή Αυγή: 14
Ανεξάρτητοι Έλληνες: 7
Ένωση Κεντρώων: 7
ΚΚΕ: 5
Το Ποτάμι: 3
Δημοκρατικοί: 2
Άκυρα:2
Λευκά: 2